κλικ

Μια εικόνα, χίλιες λέξεις.

Ή όσο σκληρά κι αν προσπαθήσεις, πολλές φορές μια εικόνα, μια φωτογραφία, θα αφηγηθεί την ιστορία καλύτερα από τα λόγια.

Βάλε τα λόγια αν θέλεις πίσω από τις εικόνες.

Περιέργεια; Άγνοια κινδύνου; Συνήθεια; Όταν για δεκαετίες είσαι το μοντέλο των καλύτερων φωτογράφων του πλανήτη, μπορεί κάποια στιγμή να θελήσεις κι εσύ να περάσεις στην άλλη πλευρά, να κρατήσεις την κάμερα και να πατήσεις το μαγικό κουμπάκι.

Οι υπεύθυνοι μάρκετινγκ σε NIKON και CANON θα μπορούσαν να σταματήσουν να δουλεύουν: η επόμενη καμπάνια τους είναι έτοιμη.

Χαμογελάστε, μουγκρίστε, βρυχηθείτε. Κοιτάξτε το πουλάκι και... κλικ!

 πηγή: BoredPanda

Αρμπαρόριζα

Η αρμπαρόριζά μου είναι fighter.

Την είχα για νεκρή έναν ολόκληρο χειμώνα.

Το γέρικο κλαδί που μεταφυτεύτηκε το φθινόπωρο δεν άντεξε το κρύο και σιγά – σιγά έριξε τα φύλλα στο χώμα.

Κι έπειτα, ήρθε η άνοιξη.  Σαν να περίμενε η αρμπαρόριζα την κατάλληλη στιγμή για να κάνει την κίνησή της.

Η ρίζα της ήταν ακόμα ζωντανή. Από το νεκρό σώμα κράτησε μόνο ότι της ήταν χρήσιμο. Κι έμεινε κρυμμένη κάτω απ’ το χωματένιο πάπλωμα όσο καιρό χρειάστηκε.

Κι έτσι απλά, στον πρώτο ήλιο του απρίλη, ξαναγεννήθηκε.

Πρασίνισε. Κι ήρθε και θέριεψε.

Η νίκη της αρμπαρόριζας ήταν το μεγαλύτερο χαμόγελο της φετινής μου άνοιξης. Κι η μεγαλύτερη ελπίδα της.

Η αθανασία βρίσκεται στη φύση. Στη σιωπηλή ευγένεια και την υπομονή της.

Τίποτα δεν πάει χαμένο. Παρά ξεκινάει από την αρχή.

Ο κύκλος. Η ίδια η ζωή.

Χους: επιστρέφοντας στη γη

Ο άνθρωπος είναι ζώον αρπαχτικόν. Τις λίγες χιλιάδες χρόνια που κατοικεί στον πλανήτη έχει αποδειχτεί αχόρταγος, λεηλατώντας τα επίγεια αγαθά κι απομυζώντας μέχρι και την τελευταία σταγόνα του υπόγειου πλούτου.

Όμως τίποτα δεν κρατάει για πάντα. «Χους ει και εις χουν απελεύσει», γιατί το μόνο σίγουρο στη ζωή είναι ο θάνατος.

Σε μια λογική εμπνευσμένη από το Κάρμα, μια ιταλική εταιρία σχεδίασε οικολογικά φέρετρα όπου το πτώμα ενταφιάζεται σε ένα μεγάλο κουκούλι το οποίο θα αποτελέσει την «τροφή» για ένα δέντρο.

Φίλε άνθρωπε, πήρες τόσα πολλά από τη μάνα-γη και τώρα ήρθε η ώρα να της τα επιστρέψεις.

Σύμφωνα με το project Capsula Mundi, ο υποψήφιος νεκρός επιλέγει το αγαπημένο του δέντρο, στο οποίο θα «μεταμορφωθεί» σε κάποια χρόνια. Εξαιρετικό επιχείρημα, ότι αντί να γεμίζουμε στρέμματα ολόκληρα με ταφόπλακες, θα μπορούμε να έχουμε «ιερά δάση», όπου θα βαδίζουμε σιωπηλοί σκεπτόμενοι τους προγόνους και ίσως στον άνεμο που θα χορεύει τα φύλλα των δέντρων να ακούμε φωνές από το παρελθόν.

Η φύση έχει ήδη βρει την αθανασία.